Mowa tutaj o drewnianym krzyżu, postawionym przez harcerzy przed Pałacem Prezydenckim w czasie narodowej żałoby po katastrofie smoleńskiej. Czyżby krzyż aż tak psuł nowemu prezydentowi widok z okien pałacu, skoro podjął on decyzję o jego przeniesieniu w inne miejsce? Bronisław Komorowski proponuje umieścić go w „stosownym” miejscu – warszawskim kościele Krzyża Świętego przy Krakowskim Przedmieściu. Nieodparcie przychodzi mi na myśl skojarzenie z zamierzchłymi na szczęście czasami PRL-u, kiedy to wmawiano nam na siłę, że krzyż narusza świecki charakter państwa a jego miejsce jest tylko w kościołach i na cmentarzach…
To nie Pan, Panie prezydencie stawiał ten krzyż przed Pałacem Prezydenckim, zrobili to ludzie, ci wierzący i niewierzący w wielkim porywie serca. Kierowali się poczuciem jedności w tych ciężkich dla Narodu chwilach. Krzyż stanął nie w kościele Krzyża Świętego ani w żadnym innym miejscu, stanął właśnie tutaj, w miejscu najbardziej symbolicznym dla tragedii smoleńskiej i najbardziej oddającym jej ogromny tragizm i wymiar.